De Clipjesfamilie: Vincent

Paspoort
Naam: Vincent Corjanus
Geboortedatum: 17 april 1995
Waar woont je huis: Kampen
Opleiding: Journalistiek & Communicatie
Relatie: Niet dat ik weet
Is goed in: Dichten, lachen om eigen grappen, chagrijnig zijn in de ochtend

Hoelang loop je stage bij de Clipjesfabriek?
Vanaf 1 februari ben ik mijn carrière gestart bij de Clipjes. Dat vind ik nog altijd supertof.

Waarom een stage bij een videoproductiebedrijf terwijl je een achtergrond hebt in de journalistiek?

Het leek me goed dat ik mijn horizon zou gaan verbreden. Ik wilde eens afstappen van het alsmaar schrijven en meer gaan experimenteren met andere creatieve zaken. Daarnaast ben ik een lange tijd iemand geweest die veel op zichzelf werkte en bij de Clipjes leer ik om een teamplayer te zijn. Dat vind ik fijn.

Op welk filmpje ben jij het meest trots?
Ik ben het meest trots op de trailer voor mijn dichtbundel ‘Dromers & dwazen’. De samenwerking was van een niveau waar je u tegen zegt. Het is mooi om te zien hoe verschillende vormen van kunst de handen samen hebben gevouwen.

Wat wil je graag nog doen bij de Clipjesfabriek?
Graag zou ik nog meer willen doen met kunst in combinatie met film. Dus zoals de trailer van Dromers & dwazen, maar dan nog wat epischer. Daarnaast vind ik het mooi om weer eens de straat op te gaan om mensen lastig te vallen met leuke vragen over de zin van het leven: straatinterviews.

Wat is je lievelingsliedje en waarom?
Het allerbeste liedje uit de Nederlandse muziekgeschiedenis blijft toch ‘De Verzoening’ van Frank Boeijen. Wat een magistrale opbouw zeg. Schepen worden verbrand en het thema verzoening komt naar voren tot je erbij neervalt. Dit slaat in zekere zin op mijn eigen leven: verzoening met het lot. Mocht ik vanmiddag sterven, draai vooral dit nummer en maak daarbij gebruik van een hoog decibelgehalte.

Als jij een land zou zijn, welk land ben jij dan?

Zwitserland. Net als ik: neutraal, analytisch kijkend naar problemen en objectief handelend. Lukt niet altijd…ach ja, wel een mooi land dacht ik zo.

O nee, je gaat morgen dood. Wat zou jij op je laatste dag gaan doen?
Al mijn dierbaren gaan vertellen hoe erg ik van ze houd. Zij hebben er toch voor gezorgd dat ik ben wie ik ben, dat ik ga waar ik ga, dat ik sta blablabla. Om het niet al te zoetsappig te maken we er tenslotte een groot feest van: het leven moet gevierd worden. En dat onder het genot van een goed wijntje in het prachtige Zuid-Afrika. Geen zorgen mensen, ik betaal jullie tickets.

Stel je mag 1 dag iemand anders zijn, wie zou je dan willen zijn?

Even nadenken. (10 minuten later) David Bowie. Het fascineert me dat hij meerdere personages speelde. Graag zou ik erachter willen komen wie nou de echte man achter David Bowie was. En hoe kan je daar nou beter achter komen dan door hem te zijn? Als ik dan ook eenmaal David Bowie ben zou ik kinderliedjes gaan zingen met zijn stem. Prachtig.

Waar kun jij echt van genieten?
Eenvoud heeft de meeste kracht. Het is misschien een oud cliché, maar ik vind het belangrijk om genot te halen uit kleine dingen: een lach op straat, een goed gesprek, een formidabel glas wijn of een emotioneel wrak zijn door een liedje.

Als jouw leven een boek zou zijn, hoe zou het boek dan heten?

‘Niet geschoten is altijd mis’. Elke kans moet je grijpen, als je iets niet probeert weet je ook niet wat de afloop ervan is. Misschien is ook dit zo cliché als de pest, maar zelf probeer ik het zoveel mogelijk toe te passen in mijn eigen leven.

En als dat boek uitgelezen is, wat voor film kunnen we dan het beste kijken?
‘The Perks of Being a Wallflower’. Een geweldige film die gaat over jongen die een outsider is. Opeens ontmoet hij vrienden en bloeit hij op. Hij krijgt te maken met liefde, muziek, seks en vindt door deze ontdekkingsreis zichzelf. Ik kan mezelf hier heel erg in terugvinden.

Wat is volgens jou het doel van het leven?
Het leven moet je vieren en alles eruit halen wat er in zit. Zoals de huidige generatie dan ook wel zegt #YOLO, maar ik houd het liever bij Carpe Diem. Iets moois van het leven maken en dit vooral samen doen. Het is een feestje waarbij je niet iedereen een uitnodiging kunt sturen ook al zou ik dat wel willen. Alleen zijn postzegels tegenwoordig zo duur.

Waar sta jij over 10 jaar?
Meestal kijk ik niet zo ver vooruit. Ik ben dan 31 en heb geen kinderen omdat ik eerst nog volop wil genieten van alle vrijheden van het leven. Reizen, gedichten schrijven en op den duur misschien een verhalenbundel of roman uitbrengen. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Het zou tevens gewaardeerd worden als ik dan een leuke vriendin heb, die me accepteert zoals ik ben met wederzijds respect. En nee, die vriendin hoeft niet de stem van David Bowie te hebben. Met een krakend en hees stemgeluid ben ik tevreden.