Ik ben enthousiast over onze stagiaires maar het zijn natuurlijk ook prutsers. Nog niet zo lang geleden maakte een stagiaire een lens van €1300 kapot. ‘Oepsie!’ Stagiaires kunnen dingen nog niet zo goed.
Jonne Bekker solliciteerde bij ons toen hij 15 was. Wij twijfelden. “Kan zo’n jochie ons beter maken? Of kan hij dingen nog niet zo goed?”
Wij hebben hem aangenomen. Zaher Mierzaie zette hem in op het gebied van AI. Jonne werkte zelfstandig. Wij maakten kennis met zijn nieuwe manieren van leren en hij boekte ongekende resultaten.
Zijn stage is succesvol afgerond en Jonne blijft zich met Clipjesfabriek bemoeien. Vorige week ging het in mijn LinkedIn-posts over ongelukkige jongeren. Jonne reageerde.
“Zijn we echt ongelukkiger, of voelen we ons alleen zo omdat we vasthouden aan een verouderd plaatje van succes dat niet meer bij deze tijd past?
Is onze onrust een gevolg van de economie, of komt het doordat we door social media constant een schijngevecht voeren met de hoogtepunten van een ander?
Moeten we de wereld veranderen om gelukkig te worden, of moeten we stoppen met geluk te zien als een prestatie die pas begint bij het kopen van een huis? Zijn jongeren de ongelukkigste groep? En zijn dat dan de jongeren van nu?” Aldus Jonne.
Zijn reactie werd gelezen en gewaardeerd door een social media-strateeg, een mbo-docent, een directeur, iemand van de Raad van State en een radiomaker.
Jonne is een filosoof. Hij is natuurlijk ook een stuk ouder geworden. Hij is nu al 16.
Elke week deelt Jelle, directeur van Clipjesfabriek, op LinkedIn zijn kijk op werken met young professionals, de creatieve sector en alles wat daarbij komt kijken. Van mooie kansen en verrassende inzichten tot de obstakels die je onderweg tegenkomt: eerlijke verhalen uit zijn dagelijkse leven.